من یقین دارم که برگ
کاین چنین خود را رهاکردست در آغوش باد
فارغ است از یاد مرگ
لاجرم چندان که در تشویش از این بیداد نیست
پای تا سر .. زندگیست
آدمی هم مثل برگ
میتواند زیست بی تشویش مرگ
گر ندارد همچو او .. آغوش مهر باد را
میتواند یافت لطف
هر چه باداباد را !!! 

 

وقتی این شعررو می خونم دیگه از مرگ نمی ترسم